Au revoir Gabon!

Reizen in Afrika is geen sinecure, zeker als je geen eigen auto hebt of als je zonder een organisatie op pad bent. Toch legden we ettelijke kilometers af, in kleine en middelgrote busjes, auto’s en op moto’s. Het was steevast een geplet en geprop om met een te groot aantal mensen op een te kleine oppervlakte te willen zitten. Met 4 op 1 moto, met 9 in een kleine auto waarbij 2 personen de voorzetel moeten delen en er soms zelfs al een kussentje op de handrem ligt (kwestie van comfort) en met minstens 20 in een busje dat 14 plaatsen telt en waarbij het dak nog eens is volgestouwd met een metershoge bagagehoop. Zeer intieme en plakkerige urenlange reizen, maar wel via de mooiste routes (via bergen, wouden, savannes en plantages). De weg was al dan niet met de nodige bulten (waardoor slapen met je hoofd tegen de ruit voor blauwe plekken zorgde) en militaire controles.

P1050613 P1050607 P1050598 IMG_5492Vanuit Port-Gentil vertrokken we met een grote (speed)boot naar Lambaréné, waar een supermooie en gezellige verblijfplaats op ons stond te wachten. Onze religieuze connecties kwamen weer van pas tijdens ons bezoek aan l’hôpital de Schweitzer dat door een staking bijna in het water was gevallen.

AfbeeldingIMG_4965IMG_4993IMG_5015In Oyem verbleven we bij de Salesiaanse zusters (dus een warm ontvangst), beklommen we de Mount Koumb (met een uitzicht dat ons deed denken aan de Lion King) en kregen we een rondleiding van de zoon van de grootste fetisjist van Oyem (woeps).

P1050395 P1050399 P1050418 P1050455 P1050471

P1050390 P1050384Lang leve de open grenzen! Om van Gabon in Kameroen te geraken deden we de volgende pasjes:
Voorbereidende pasjes: (1) Visum de sortir/rentrer aangevraagd in Port-Gentil. (2) Visum voor Kameroen laten maken in Libreville. Pasjes ter plaaste: (1) Stempel laten zetten in immigratiedienst in Bitam, Gabon. (2) vier Gabonese controleposten waar we telkens binnen moesten, papieren moesten tonen en moesten uitleggen waarom we naar Kameroen gingen. (3) Te voet de grens (= brug) over. (4) vier Kameroenese postjes waar ze ons telkens opnieuw moesten registeren in hun boek (inclusief geflirt). (5) Stempel halen in immigratiedienst van Kye Ossi, Kameroen.

P1050477 P1050480 P1050482De eerste Kameroenese bestemming was het mierennest Yaoundé, waar we heel warm onthaald werden door de Salesiaanse zusters die tot enkele uren voordien niet op de hoogte waren dat we kwamen (communicatiefoutje).

In Bafia werden we door de Salesiaanse zusters verwend met exotische vruchten en verse groenten uit het eetparadijs Kameroen (en dit alles is hier trouwens te vinden voor een prikje). Onze lieftallige huisgenote Aimée nam ons mee naar haar geboortedorp Deuk, verscholen in de volle natuur en ver weg van de bewoonde wereld. Dankzij haar kregen we dus de kans om een echt Afrikaans dorp te bezoeken en werden we verschillende malen warm onthaald door haar familie.

AfbeeldingP1050533IMG_5187 P1050527 P1050530 P1050531 P1050541Vanaf Baffoussam hadden we geen zusters meer om op terug te vallen waardoor we het Centre d’acceuil van de priesters opzochten. In Baffoussam, Bandjoun en Foumban maakten we kennis met de intrigerende cultuur van de chefferies.

IMG_5268 P1050554 P1050569 P1050592In Douala (de economische hoofdstad) bezochten we de gezellige marchés waar je werkelijk alles kan vinden (kleding, stof, artisanale spullen, autobanden, matrassen, voedsel, apotheekkraampjes, coiffeuses, tailleurs,… ). Heel plezant, op de kusgeluidjes, het aangeklamp en het nageroep na! We genoten hier ook van de traditionele Kameroenese gerechten in het straatrestaurantje ‘Chez mama Marie’ van de supersympathieke Michel.

P1050639 P1050640In het frissere Buéa regelde Emile ons een hotel en gids voor de Mount Cameroon voor een prijsje. We wandelden zeven uur in het machtige en prachtige regenwoud van deze vulkanische berg.

IMG_5337 P1050691 P1050702 P1050709In Limbé verbleven we bij Takor’s lovely family! Hier werden we verwend door het heerlijke eten van de mama, de schoonheid van de stad, de zwarte stranden en het uitstapje naar het verfrissende kratermeer in Kumba.

P1050793 P1050810

IMG_5482 P1050819 P1050837 P1050840 P1050861 P1050902 P1050909Om het even wat rustiger aan te doen, gingen we naar Kribi, waar we genoten van de (lichtbruine) stranden. Helaas voelden we hier dat het kleine regenseizoen was aangebroken. Toch maakten we gebruik van elk zonnig moment om te profiteren van het blank en vrouw zijn (lees: ligstoelen krijgen in een poepchique hotel waar we niet verbleven), aten we heerlijke vis op de bbq in een gezellig straatbarretje, hielpen we de vissers hun netten uit de zee te trekken en bezochten we pygmeeën per piroque.

P1060040

IMG_5544 IMG_5554 IMG_5561 IMG_5566 P1050939 P1050950 P1050958 P1050980 P1060050 P1060054 P1060056Na een dag omweg via Yaoundé (omdat er maar 1 aangelegde route bestaat om terug richting grens te geraken) sliepen we onverwacht een nacht in Ebolowa in de technische school van de super gastvrije Salesianen. Ondanks de verloren dag leverde het enkel voordelen op: mooie kamer, uitgenodigd op restaurant en veel waardering voor ons project in POG.

Ons geluk van vlot alle militaire postjes te passeren bleef helaas niet duren. Blank vel zien doet geld ruiken, ook aan de grens en ook wanneer al je papieren in orde zijn. Hallo corruptie en misbruik van macht! Van zodra we onze “ordre de mission” van de zusters bovenhaalden, was het machtsspelletje rap gedaan en werd de botte agent omgetoverd tot een poeslieve grapjesmaker, vreselijk!

P1060118In Oyem werden we alweer als prinsessen onthaald en regelden we met pijn in het hart onze laatste paperassen om Gabon officieel te mogen verlaten. Geen weg meer terug, binnen 15 dagen moeten we het land uit! Eergisteren legden we de laatste 523 km af in een klein propvol busje richting Libreville, waar we nog even de toerist zullen uithangen alvorens we 30 april om 1.30 uur het vliegtuig op zullen stappen naar België.

De 7 maanden Afrika zitten er al op en we beseffen helemaal nog niet dat we binnen enkele dagen terug in de Europese mentaliteit en het razende leven zullen worden gesmeten. En als we even sentimenteel mogen zijn: het waren 6 hardwerkende, intense en liefdevolle maanden in POG, een levenservaring die we niet snel zullen vergeten! En zoals vele kindjes van de school op hun briefjes naar ons schreven, schrijven wij nu aan hen en alle prachtmensen die we inhebben ontmoet: Vous nous manquerez, nous ne vous oublierons jamais!

Tot bijnaaaaa!!

IMG_5122 IMG_5134 IMG_5165 IMG_5223 IMG_5470 IMG_5490 P1050956 P1050966 P1050999 P1060048 P1060087 P1060120P1060107

Advertenties

Aah ça!

Exact zes maanden én 1 dag geleden, arriveerden we (na een mottige boottrip van 5u) in POG. De tijd vloog waardoor we nu al op het punt gekomen zijn dat we jullie moeten vertellen hoe onze laatste maand van ons project geweest is. C’est fouuuuu!

Onze laatste dagen waren wel zeer hectisch, zeker gezien de voortdurende stroompannes (die nu al meer dan een week aanhouden) en gebrek aan water. Back to basic!

Naast het zwoegen en zweten en onze eindeloze to-do-lijstjes (want ja, in maart moesten we nog extreem veel verwezenlijken en we hadden daar nog maar exact 31 dagen voor!), hadden we een geniaal feest op het programma: fête de la femme! Lees: iedereen van de lagere school en de kleuterschool in traditionele kledij, kleutermeisjes met kapsels alsof ze gingen trouwen, maquillage, talons of pieds nus, … dus alles erop en eraan! Onder luid gejoel van heel de school (“kaikaikaaaaaai”) paradeerden de kleutermeisjes op de rode loper voor de jury. Tussen de défilés door, gaven de jongens het beste van zichzelf: ze toonden hun danstalenten op dé hit “lego”, en ook wij moesten eraan geloven! Casser le dos, casser le dos!

IMG_4239 IMG_4271 IMG_4323 IMG_4333 IMG_4356 IMG_4364 IMG_4395Ook onze tandenpoetsklas bij de kleuters was een groot succes. Schone tanden verzekerd!

IMG_4142 IMG_4169 IMG_4192 IMG_4201 IMG_4218

Verder hebben we dankzij jullie een zotte som ( 4975,54 euro = 3 263 954,24 CFA) bijeengespaard om hier in projecten te investeren. Wat deden we nu precies met al die centen?

  • Een grote som ging naar de straatjongens in het weeshuis voor leuke activiteiten, een nieuwe binnen –en buitenkeuken en een anti-steel-hek voor de nieuwe waterpomp!

P1040618

  • Voor de school kochten we een white board voor de computerklas om op te projecteren en om zo de computerlessen productiever te maken (dit wordt gebruikt door de lagere school, het centrum en de alfabetiseringsklassen) en de reacties waren alvast zeer enthousiast!

IMG_4527

  • We kochten ook verschillende geniale educatieve spelletjes aan voor de kleuterschool waardoor we de lege kleuterklasjes een grote boost gaven.

IMG_4928

  • We laten verder een groot bedrag achter voor ‘soutien à distance’. Kinderen wiens ouders de school niet kunnen betalen worden financieel geholpen zodat zij toch de kans krijgen om naar school te kunnen (blijven) gaan.
  • We gaven nog een som aan de priesters van Sainte-Anne (waar we in december op vakantie gingen) voor een nieuw agricultuurproject om jongeren te introduceren in de landbouwstiel en tegelijkertijd ervoor te zorgen dat niet meer alles geïmporteerd moet worden per piroque.
  • En tot slot schonken we een bedrag aan Imya, een bibliotheekje in de wijk waar kinderen gratis kunnen komen (leren) lezen (want vele kinderen gaan niet naar school), hun huiswerk kunnen komen maken (want daar hebben ze wel een tafel), eens gewassen worden (dat durven sommige ouders te vergeten), en waar er verschillende stimulerende activiteiten georganiseerd worden (verven, dansen, kleuren, knutselen, …).

1890340_219735541555612_548677011_o

Dus grand merci à vous!!!

Dan was de tijd gekomen om van iedereen afscheid te nemen. Vrijdag 21 maart was het de laatste schooldag. We hadden een mooi bord gemaakt vol foto’s voor het centrum dat we snel dachten af te geven tijdens ‘mot du matin’. Zij dachten daar echter anders over! We mochten plaatsnemen op de eerste rij en kregen een hele show te zien: Afrikaanse dans, moderne dans, een sketch “in de computerklas van Madame Charlotte en Madame Catherine” die hilarisch was en heel mooie afscheidswoorden! Om het helemaal compleet te maken kregen we een echt Afrikaans outfitje wat we al direct mochten aandoen om er een dansje mee te placeren, al snel was heel de zaal in rep en roer!

IMG_4705 IMG_4844 - Copie

IMG_3790

Sinds maandag werden we elke dag overladen met miljoenen briefjes en tekeningen van kindjes van de lagere school! Voor hen hadden we vrijdag een estafette in elkaar gestoken als afscheid, dat met veel enthousiasme werd onthaald. Ook ons fotobord voor de lagere school werd bestormd, waaruit we kunnen besluiten dat ze daar ook héél blij mee waren! Naast al de lieve woorden van de kindjes “je ne te laisse plus”, “je veux aller avec vous”, “reste aux Cocotiers”, “vous êtes dans notre cœur », … hielden de leerkrachten zich ook niet in « qu’est-ce que nous allons faire sans vous ? ». Ook door hen werden we in een nieuw zelfgemaakt outfitje gestoken, en dit tot op de babouches! Hieruit konden we opmaken dat we hier wel gemist zullen worden, maar dat is meer dan wederzijds!

IMG_4859 IMG_4889 IMG_4902 IMG_4913 P1040841

IMG_3795

Op aanvraag van onze kinderen van école de devoir, planden we tijdens de vakantie nog een moment voor huistakenbegeleiding. Hoewel we verdronken in het werk, was het geweldig om hen nog eens terug te zien. We gaan ons kindjes écht missen!!

IMG_4549 IMG_4573

Gisterenavond hadden de zusters een afscheidsfeestje gepland! Na een kort gebedsmoment, werden de cadeautjes bovengehaald met bijhorende tam-tam, gezang en danspasjes! En als kers op de taart gingen we op (chinees) restaurant, wat ons zeer hard smaakte!

Straks nemen we afscheid van onze twee vriendinnen Donna & Sandy en vanavond zeggen we “au revoir” aan onze CEMI-jongens! We gaan pizza’s bestellen en gaan ons extra- groot bord vol foto’s (die zijn echt verzot op foto’s) en het KUBBspel (dat we hier lieten maken door een schrijnwerker) afgeven. Dit zal ons laatste echte afscheid worden, het zal moeilijk zijn om al die vrolijke kindergezichtjes, waar we zes maanden intensief mee bezig zijn geweest, te moeten achterlaten.

P1040749

IMG_3762

IMG_3805

Om dit geweldige avontuur nog even te rekken, gaan we nog een maand op reis. Maandagochtend nemen we de boot naar Lambarene, onze eerste stopplaats waarna we doorreizen met de bus naar Oyem, het noorden van Gabon). De rest van onze reis kan je zien op de kaart. Het “reisje” regelen naar Kameroen was niet zo simpel als we hadden gedacht: naast een visum (dat enkel in Libreville te verkrijgen valt en waar de lieve zusters uit LBV voor gezorgd hebben) hebben we ook een toelating nodig van de staat om Gabon te mogen verlaten!

Sans titre

IMG_3787P1050063P1040983P1040866P1040833P1040763P1040734P1040721P1040709P1040700IMG_4475IMG_4454IMG_3787

IMG_4492 P1040576 P1040606IMG_4488IMG_3776

On est en Afrique quoi?

Omdat de tijd hier zwaar begint af te korten, hebben we ons best gedaan
om voor jullie nog weetjes bijeen te slaan!

Wist je dat …

  • … ze hier achter alles ooo zeggen. Oui ooo!
  • … kindjes van 1 jaar al meer dansmoves hebben dan wij.
  • … er achter elk huis dat je langs de straatkant ziet, telkens een nieuwe wereld onthuld wordt: een wirwar van arme huisjes, marktjes, open ruimtes waar er vuur wordt gestookt om te koken, er kindjes worden gewassen in een kuip,. … maar dat er zich ook chique huizen verschuilen achter plaatselijke marktjes en houten mini huisjes.

IMG_3316

IMG_3308

  • … hoewel Port-Gentil de kapitale hoofdstad is van Gabon, de petrol hier niet voor iedereen vloeit (lees: schrijnende armoede voor de overgrote meerderheid).
  • … het vreselijk moet zijn wanneer je huis in brand staat, de pompiers toekomen en het dan blijkt dat ze geen water mee hebben ( Een huis in brand = as en schroot).
  • … Katrijn een nieuwe kameraad had: “la chic” (lees: ieniemieniebeestje afkomstig van vlooien van vieze straathonden die in het zand zitten en aangezien hier 90% van de ondergrond uit zand bestaat, het niet moeilijk is dat dit je voeten binnendringt). Haar liefde voor honden is daardoor nog meer toegenomen 😉
  • … er hier OVERAL mini-mieren zitten die onverslaanbaar zijn

P1040319

  • … de kerken versierd zijn met gekleurde feestvlaggetjes.

  • … de top 3 muziek hier al 6 maanden hetzelfde is met op nummer 1 “Leggo” (met bijhorende dansmoves die door jong en oud gedanst worden) http://www.youtube.com/watch?v=JEuCnuRJsDk

  • … jongeren niet hun ouders meenemen naar een schoolfeest, maar hun eigen kinderen.

P1020424

  • … het helemaal niet speciaal is om zwangere leerlingen in je klas te hebben (of in een verder stadium leerlingen met hun kinderen).

P1040545

  • … ze in de kerk de synthesizerknopjes goed weten staan en dit in combinatie met de tamtam en KAIKAIKAI-roepende mensen (op een wel zéér hoge toon) voor goede ambiance zorgt !
  • … er een giga-cultuurverschil is qua liefde en trouw zijn: ons aantal huwelijksaanzoeken is niet meer te tellen, zelfs na 1 min autorit, un mari ou pas (ja, we zijn hier meestal getrouwd) zijn ze al overtuigd.
  • … Charlotte soms meer op een Gabonees lijkt dan op een blanke.

IMG_3297

  • … de stand muggen versus ons ondertussen 56893 – 10 is.
  • … er vaak kinderen en volwassen op straat héél enthousiast onze naam roepen, maar we ze jammer genoeg dikwijls niet kunnen thuisbrengen.
  • … we verdikt zijn (en ze er hier helemaal niet mee in zitten om ons hierop te wijzen of dit zelfs uit te beelden

  • … velen minstens 2 gsm’s hebben met verschillende simkaarten voor als het bereik van de ene provider niet werkt (goed voorbereid zegt!)
  • … mensen hier veel gaten in hun tanden hebben (maar hopelijk onze tandenpoetsklas hier verandering in zal brengen)
  • … het hier loeiheet is (en neen we zien toch nog niet zwart/bruin, we lopen van het ene schaduwplekje naar het andere).
  • … het weer in maart nog extremer is en er zot zware stormen zijn, waardoor we ons afvragen hoeveel huisjes er overeind en droog kunnen blijven.
  • … mensen hier niet spontaan lachen op de foto (lees: wij doen hier dan ook ons uiterste best door : “soouuuriiiirree, avec les dents!!!!!!” te roepen)
  • … ze zeker met 20 kinderen in een auto geraken, maar diegene die vooraan zit moet wél een gordel dragen.

IMG_3103

  • … ze het raar vinden als blanken een taxi nemen of te voet gaan. Die hebben toch allemaal nen dikken Jeep?!
  • …  het in de quartiers een wirwar van (niet verharde) steegjes is waar wij zonder Gabonees al honderden keren verloren gelopen zouden zijn.

  • … het nemen van de taxi nog steeds een avontuur blijft, zoals twee volwassen (voor elkaar onbekende) mannen die vooraan een zitje delen, het opendraaidingstuk krijgen om het raampje toch dicht te kunnen draaien als het plots begint te regenen, er geen spiegels of geen rem meer aanwezig zijn, een vooruit die volledig verbrijzeld is (zelfs Carglass zou er zich niet meer aan wagen), je op een bult het gevoel hebt dat je een tientonner bent omdat de vering precies onbestaande is, je langs het raampje de deur aan de buitenkant moet opendoen omdat de de klink binnenin niet meer functioneert, de koffer bij elke put (en er zijn er hier véél) openvliegt en dus met een koord wordt dichtgehouden,…
  • … dat het een hele onderneming is om een kokosnoot open te krijgen, maar dat we er ondertussen in getraind zijn.

IMG_4014

  • … sommige kinderen nog nooit een boek hebben gezien en er schrik van hebben.
  • … we enkel het Gabonees Frans beheersen : “c’est où c’est ?”
  • … we er een nieuwe prettig gestoorde Vietnamese zuster bij hebben gekregen, en dit echt een zalige vrouw is !

IMG_3994 IMG_4000

  • … we niets meer vreemd vinden: alle kledingsstijlen (van Afrikaans tot modern of een mengeling van beiden), doeken op de vrouwen hun hoofd in alle formaten, gaten in de stoep, diepe putten in de weg, houten of stenen huizen, rammelende auto of nieuwe Jeep, hopen afvalbergen, wildplassers (zowel kindjes als volwassenen),… want wat is nu eigenlijk normaal?
  • … water hier een groot probleem blijft (we hebben alweer een kleine week geen stromend water ’s nachts en overdag heeft het nog nooit gelopen), maar wij nog in dikke luxe leven ten opzichte van anderen die vaak kilometers moeten stappen en lang moeten wachten aan de waterkraantjes (met weinig tot geen druk) op straat om een beetje water te hebben.
  • … Charlotte geen hoofd heeft om een “schaal” op te zetten (en dat weegt trouwens loodzwaar!)
  • … kindjes hier wel een  heel speciale manier hebben om op je rug te kruipen (ja, dat doen ze helemaal zelf), net aapjes.

IMG_3241

  • … babytjes en peuters kei stevig zijn en ze hen vaak aan één armpje optillen (een Belgisch kind zou al lang uit elkaar liggen).
  • … ons zelfbeeld qua schoonheid ontzettend opgekrikt wordt, merci mannen van Gabon !
  • … vrouwen hier vaak zo’n egaal velleke hebben (om jaloers op te zijn)!
  • … het hier in het centre een komen en gaan van leerkrachten is (chance dat wij hier vrijwillig werken, anders hadden we misschien al snel terug in België gestaan ;-))
  • … Charlotte wel hééééél lang (2,5 maanden) op haar postpakket heeft moeten wachten, maar haar geduld dubbel en dik beloond werd met een gigaaantisch pak met 5 kilo lekkers in (waar ook de muizen onderweg eens van geproefd hadden).

P1040327

  • … je beurt afwachten (bij bijvoorbeeld de apotheek) hier ongekend is: drummen voor je leven!
  • … iedereen doet alsof hij je beste vriend is, maar als je die persoon dan op straat tegenkomt het gesprek na “Comment ça va? Très bien!” alweer afgelopen is.
  • … kinderen slaan nog sterk zit ingebakken in de cultuur en opvoeding, zowel thuis als op school.
  • … we ons soms al een beetje zwart voelen ( we de verschillen in huidskleur al vaak niet meer opmerken, maar het plots tot ons kan doordringen dat we hier toch de uitzondering zijn). Het fenomeen ‘huidskleur’ blijft toch iets heel bizar.
  • … ze het hier niet kunnen geloven dat we echt vertrekken aan het eind van de maand (maar wij zelf ook niet!). Conversatie : “Vous partez vraiment en mars ? Oui… Mais ça c’est vraiment grave. Trop grave même !”
  • … we na al dat geblog nog steeds geen sikkepit begrijpen van waarom er plots witregels tussen zinnen staan en waarom soms niet, maar…. on est en Afrique quoi!

Afbeelding

1617725_220738424788657_579504955_o

IMG_3020

IMG_3108

IMG_3120 IMG_3124 IMG_3213 IMG_3226 P1040017 P1040192 P1040230

IMG_3400

C’était trop stylé!

Ook vanuit l’Afrique : Bonne Annéeeee !

De kerstvakantie zit er alweer bijna op, maar wij hebben er met volle teugen van genoten ! Ze begon met verschillende kerstfeestjes, waar gezongen, gedanst en gegeten (geschrokt) werd !! In tegenstelling tot de mensen hier, hadden wij niet echt een kerstgevoel. Wellicht door de zwoele temperaturen, maar ook de versiering deed ons meer denken aan een verjaardagsfeestje.

IMG_2770

IMG_2835 IMG_2901

24 december. Wij kregen de eer om het huis te versieren, niet bepaald hoe wij het ons hadden ingebeeld. Oordeel zelf 🙂 !

IMG_3160

P1020468 P1020473

’s Avonds dachten we een 6 uur durende mis te moeten trotseren (van 19u tot 1u), dus wij na het eten van stokbrood met banaan (voor de trage suikers) gepakt en gezakt met koeken en water in onze zakken naar de kerk. Maar om 00u was het ‘al’ gedaan. De mis zelf (die uiteraard met meer dan een uur vertraging begon) werd voorafgegaan door toneeltjes en liedjes waardoor de tijd nog wel snel voorbij ging. Wat gekus, omhelzingen en kopstoten later, konden we om 1u aan ons kerstmaal (lees : stukjes pizza, gebakken knackworstjes, brood met kaas, kerststronk en ijs) beginnen en mochten we een pakje in ontvangst nemen. Lichtelijk anders dan bij ons, maar toch gezellig !

25 december : jooepiee Kerstmis ! Wat doet een mens dan ? Het huis dweilen, een berg kleren met de hand uitwassen omdat er al een aantal nachten na elkaar onvoldoende water was om de wasmachine te laten werken, koekjes bakken voor de zusters maar ook gezellig tafelen ’s middags. Er werd aan ons gedacht want we kregen (Belgische) frietjes voorgeschoteld (uiteraard met kip, wat had je gedacht !). Heel lief ! Er gaat hier geen feest voorbij zonder af te sluiten met een dessert en daar zeggen wij uiteraard geen neen tegen : brownietaart (chocolaaaaa!!) en ijs ! Gelukssprongetje !

26 december : bezoek van de twee Franse vrijwilligers uit Libreville ! De nachtboot zou aankomen om 5.30u maar uiteraard hadden we het kunnen voorspellen dat we voor niks om 5u waren opgestaan om hen in de haven op te halen. Na 5 uur wachten in de haven in Libreville en 12u boot kwamen « les pauvres » uiteindelijk aan in Port-Gentil. Dit maakten wij zelfs nog niet mee na al onze bootervaringen ! We bezochten de minidierentuin « Au Ranche » (met apen die om koekjes bedelden en een giga-gorilla in een minikooi, zielig) en genoten van een zalig dagje strand !

P1020477 P1020482 P1020509 P1020528

28 december : Hop naar Sainte-Anne ! We vertrokken met ons vieren in een over-volgeladen (zowel op vlak van mensen als bagage) piroque vanuit een kleine gezellige haven (met veel fruit- en groentenkraampjes) met uiteraard extreem véél vertraging. Na 7uur te varen op de lagune omringd door ongerepte natuur kwamen we geradbraakt aan (de banken waren dan ook steenhard) in Omboué waar we te horen kregen dat er geen piroque meer was naar Sainte-Anne… Niet erg want we werden hier als queens behandeld : we kregen de kamers van de priesters (zij sliepen in de zetels), gratis naar restaurantjes en warm stromend water voor een douche, whoop whoop !

IMG_3164 IMG_3193

29 december in de late namiddag : eindelijk (na nog wat piroque-motorpech, och we zijn er al aan gewend) Sainte-Anne, een klein dorpje enkel bereikbaar per boot! We waren beland in een miniparadijsje : oneindig uitzicht op de lagune, omringd door oerwoud, ZOTGOE fruit (mangoustan (groeit enkel daar en waar de vrouw van de president zelfs een helikopter voor stuurt), cacao, kokosnoten,…), kei lieve mama Brigitte en dochters die eten maakten en ons vergezelden op onze wandelingetjes, spontane zang- en dansoptredens door de kindjes,… Het comfort was iets minder paradijselijk (lees : houten huis, KEI hard bed, geen elektriciteit (dus mis met kaarsjes in de kerk ontworpen door monsieur Eiffel !!) en geen stromend water (dus wc doorspoelen was emmertje gaan vullen in de lagune en ons wassen was emmertje vullen met bruin/rood stinkend lagune water ).

IMG_3242 IMG_3276 IMG_3371

IMG_3209

IMG_3410IMG_3403ImageIMG_3461 IMG_3521  P1020616 P1020674P1020584

31 december : Omboué. Hoe zot dat we nu al in de helft van ons project zitten ! Dit jaar vierden we nieuwjaar toch wel « lichtelijk » anders dan gewoonlijk. Omdat we bij père Noë en père Maximain logeerden, werden we verwacht in de kerk. Van aftellen was er helaas dit jaar geen sprake : om 00.05 gingen plots de handjes van père Maximain in de lucht samen met een luide boonneee annéeee !! Hehe ! In plaats van de champagne te doen knallen werd het bier en de cola  bovengehaald. Een dik uur later gingen we (met een reuze honger) aanschuiven bij het buffet van mama Claudine (rijst met kip, banaan en vis) en probeerden we het Gabonees bier Regab uit (best wel oke). Hoewel het niet was wat we ervan verwacht hadden, werd het nieuwe jaar toch goed en gezellig ingezet !

1 en 2 januari : We gingen alweer op restaurant en dachten we nemen eens iets anders dan kip en vis en we gingen voor … krokodil (schubben inclusief). Bij nader inzien houden we het toch maar bij kip en vis voor de komende maanden ! Met onze plaatselijke gidsen (Sylvain en kleine David, een geniaal manneke van 8 jaar) doorkruisten we heel Omboué. Een heel gezellig dorpje met supervriendelijke inwoners, maar toch wel best confronterend om de armoede te zien waarin zij leven. We sloten ons tripje af met een bezoekje aan de oceaan (die pal aan het oerwoud lag, heel mooi!) in gezelschap van père Maximain, David en een hoge piet (een belangrijk figuur in de Gabonese politiek die onze chauffeur van dienst was gezien er maar 1 taxi rijdt in Omboué en deze drukbezet was). We hadden ons voorgenomen om wilde dieren te zien op onze vakantie en jawel, vanop het strand zagen we toch geen antilope zeker ! En olifantenkak (ze zijn er dus echt, maar helaas zagen we enkel hun restjes) !

P1020841

P1020758P1020756

IMG_3571 IMG_3716 IMG_3724

3 januari : Tijd om terug naar huis te gaan en de heerlijke stilte en natuur achter ons te laten. In de pikkedonker (het was immers 5u in de ochtend) en in hevige drashbuien en onweer keerden we terug in een onderwatergelopen piroque (lees : natte voeten).

P1030048

De batterijen zijn weer opgeladen om er terug in te vliegen !

Wil je nu eens wat weten ?!

Het gaat hier met ons nog altijd op en top !
Wij blijven er nog steeds 100% voor gaan
en smijten er voor jullie nog wat weetjes tegenaan!

Wist je dat…

  • … ze (vrouwen van alle leeftijden) hier van kapsel wisselen zoals wij van onderbroek : van pareltjes en schelpjes tot variaties in alle diktes van vlechten, van knotten tot rechtopstaande staartjes, van fakehaar en extensions tot pruiken in alle modellen en kleuren. Gewoonweg alles wat je kan bedenken en het staat hen echt !

IMG_2519

IMG_2485

  • … vrouwen met hun vingers op hun hoofd kloppen (in plaats van te krabben) als ze jeuk hebben zodat ze hun kapsel niet in de war brengen
  • … dat het geniaal is om op enkele kilometers van een wit strand en blauwe zee te wonen

P1020280

P1020283

  • … we een tweede huisdier hebben : George de sprinkhaan  (in combinatie met gigantisch veel inimini miertjes = eih !)

IMG_2444

  • … de missen hier lang duren, maar dat we wel geanimeerd worden door shakende priesters, pomponzwierende koorvrouwen en joelende, LUID zingende en klappende kerkgangers
  • … iedereen hier meerdere voor – en achternamen heeft en ze niet altijd dezelfde naam gebruiken waardoor we geregeld serieus in de war worden gebracht ! De namen kunnen ook echt vanalles zijn : Bienvenue, Christ, Bastard, Prince, Princesse, Chancia, Crack, geen voornaam, Stakie, Lareine, …
  • … de temperaturen hier fors beginnen te stijgen (en dit gaat door tot in maart, olé) en we niet begrijpen dat de mensen het hier soms nog koud kunnen hebben en echt rondlopen met een dikke pull ! (Say whaaaaaaaaaaaat?)
  • … Charlie op haar eigen manier met de temperaturen omgaat. Ze speelt hier letterlijk voor kacheltje en vloerverwarming (wanneer Charlie bijvoorbeeld haar tanden gepoetst heeft en Katie volgt, Katie kan genieten van een heerlijke vloerverwarming)
  • … hier verschillende bomen zijn waarvan de takken loodrecht omhoog groeien

IMG_2124

  • … mannen elkaar begroeten door het geven van een hand in combinatie met twee zijdelingse (zachte) kopstoten
  • … we hier te maken krijgen met invasies van muggen en we letterlijk door zwermen heen moeten (brr!). We zijn een poging aan het ondernemen om ze te verdrijven met de muggenmachientjes van Charlie, helaas niet zo effectief als bij ons !
  • … beenhaar bij vrouwen hier dik oké is, gemakkelijk hé ;-)!
  • … de moslims nog steeds in form zijn (onze oordopjes vallen helaas steeds uit voor ze aan hun nachtelijke gezangen beginnen)
  • … Katie al een minibeetje gebruind is en de strandbewaker er van overtuigd is dat ze zeer bruin gaat terugkomen, hehe 😉 !
  • … wij in het midden van de speelplaats wonen (boven het secretariaat en naast een klaslokaal) en dus elke dag van ’s morgens tot in de late uurtjes spelende kinderen, taterende jongeren en enthousiaste volwassenen van de alfabetisering horen !

IMG_2534

  • … de Sint niet tot in Gabon is geraakt, dus we ons zelf maar een chocolade père Noëlleke hebben gekocht (dit is al volle bak aan de gang)
    IMG_2465
  • … we door de warmte nog absoluut geen kerstgevoel hebben ! We zagen wel al kitscherige slingers en plastieken kerstbomen, met of zonder glitters (voor ieder wat wils!)
  • … we eindelijk eens in de laadbak van een Jeep hebben gezeten (de beste ventilator tot nu toe)
  • … we hier al een favoriet drankje hebben : D’jino Pamplemousse
  • … de ovenschotel van mama Annick ons ontzettend bevalt : puree met aubergines, gehakt en kaassaus (eens iets anders dan rijst en kip zegt!)
  • … fruit hier soms een ander uitzicht heeft : passievruchten zijn geel en groot, en avocados dik en rond met een kei harde schil (waardoor je denkt dat ze totaal nog niet rijp zijn)

IMG_2395

  • … Katie hier zeer stipt is en soms zelf te vroeg komt (de meeste dingen starten dan ook een half uur te laat)
  • … ze het hier « tellement triste » vinden dat we eind maart al vertrekken en allemaal een souvenir van ons willen
  • … er al velen (jong en oud) hebben gevraagd of ze met ons (in onze valies) mee mogen naar België
  • … een jongetje dacht dat Charlie lenzen had omdat hij het bizar vond dat haar ogen zo blauw als de hemel waren
  • … dat velen ons op straat ongeneerd aanspreken als ‘les blanches’ (Kindje :« regarde, regarde, les blanches, les blanches ! »)
  • … dat iedereen een massa eten op zijn eerste bord schept (uit angst om anders niet genoeg te hebben?)
  • … we er sinds kort echt helemaal bijhoren in de parochie omdat we van Francine onze eigen Saint-Barbe outfit hebben gekregen ! Merci Francine ! (hierdoor zijn we nog meer jumelles)

P1020378

  • … dat er zelfs in de zee soms « muggen » (lees : insecten die prikken en dat JEUKT!) zitten
  • … de kleutertjes in een rij moeten lopen met hun handjes op hun hoofd (zodat ze niets zouden aanraken ?)
  • … de kindjes steeds in twee rijen worden gerangschikt om zich door de school te verplaatsen : één voor de jongens, één voor de meisjes
  • … onze eerste (kerst)post is aangekomen en we hier héél blij mee zijn ! (Dankuwel oma & opa, Anouk, tante Bib en nonkel Eric) We doen hiervoor met veel plezier een wandelingetje naar het postkantoor (hier bestaan geen straatnamen en mensen hebben geen eigen brievenbus, maar kunnen wel één van de duizenden brievenbussen huren in het postkantoor)

IMG_2486

IMG_2452

IMG_2474 (2)

P1020171P1020191Image

Bisous du Gabon!!

Half Belg, half Gabonees

En het is zover ! Eindelijk onze carte de séjour in handen ! Nu mogen we gaan en staan waar we willen in Gabon (en dit tot en met eind 2015). Maar er gaat toch wel een heel verhaal aan vooraf….
IMG_2392

Gezien de papieren eigenlijk al een maand geleden klaar hadden moeten zijn (en onze papieren al vanaf begin juli waren opgestuurd om onze verblijfsvergunning aan te vragen), was ons voorlopig visum van 30 dagen vervallen (jaa we zijn zelfs al anderhalve maand op Gabonese bodem! De tijd vliegt!). Zo illegaal als we dus waren, zo werd Kat behandeld als ze van de boot wou stappen in Libreville (het illegaal zijn ging Charlie beter af!). Kat werd dus tegen gehouden bij het afstappen door één of andere omhoog gevallen kerel die ook haar paspoort afnam en haar beval aan boord te blijven. Charlie stond met een vragende mimiek gebaren te doen “wat gebeurt er???????”. Zij was immer zonder enig probleem de boot afgestapt (zelfs gecontroleerd geweest door een agent IN uniform). Dat omhooggevallen ventje droeg geen uniform waardoor we het zaakje niet vertrouwden.  Nadat iedereen uitgescheept was, werd het paspoort aan een vrouw gegeven, die stond te wachten om in te schepen. WAAAAT?  We zagen Kat’s paspoort al even in de zwarte handel terecht komen. Hehe! Plots werd er ons  (we waren ondertussen alweer verenigd) bevolen om onder begeleiding van een agente naar de Poste du Police te gaan (lees: een te klein kotje van 2 op 1,5 meter groot, waardoor we buiten moesten wachten….) en dit ZONDER Kat’s paspoort (want dat was nog bij de vrouw die ging inschepen). De politieagente was de eerste persoon die naar ons verhaal wou luisteren en die naar ons communiceerde dat de vrouw die zogezegd wou inschepen de chef was (JA ZEG DAT DAN !!!!)! Na een klein uur wachten kwam de chef aan MET paspoort ! Deze keer was ze poeslief en volstond het om een kopietje te nemen van de paspoorten (ja Charlotte moest nu natuurlijk ook haar paspoort laten zien) en de volgende dag een kopietje binnen te brengen evan onze carte de séjour ! 5 minuten later waren we weer op vrije voet (met elk ons paspoort in de hand )! We wouden ons dan even neerzetten op de stoep (omdat we de grote straat niet durfden over te steken naar de bankjes), maar van zodra we één seconde neerzaten, konden we alweer opkrassen omdat dit NOT DONE was. Miljaaaaaar, wat een dag! Eenmaal bij de zusters van Libreville aangekomen was alles echter snel vergeten door hun royale ontvangst (en hun warme douches en doorspoelende WC’s!).

Omdat we eindelijk de trotse eigenaars waren van onze missionaris-kaart (lees :carte de séjour) konden we onze boot naar Port-gentil terugboeken. We gingen met soeur Brigitte naar de haven, waar bleek dat de chef (nog altijd niet) aanwezig was. Nu hij de enige persoon is die wist of er nog vrije plaatsen waren op de boot van zondag, was hij nogal cruciaal. De man van het loket zei dat het nog wel 3 uur kon duren vooraleer hij zou kunnen arriveren (en of hij effectief zou komen was nog maar de vraag). Daarop wou de zuster dus niet wachten, dus hop naar de andere haven met enkele bijna dood-ervaringen onderweg (oke dit is overdreven, maar dit om aan te tonen dat het verkeer hier echt zot is. Het zien van een deukloze auto zou een primeur zijn!). Geen boot op zondag ? Oh geen probleem, dan nemen we die toch gewoon op maandag (lees: een extra dagje Libreville, woehoew )! Oei, geen les kunnen geven op maandag, geen examens kunnen afnemen, geen école de devoir,… ? CHILLAX, rien à faire  (we hebben de Afrikaanse mentaliteit ons al goed eigen gemaakt).

IMG_2390

We hebben ons extra dagje goed benut ! Zo trakteerden we ons zelf op een lekker ijsje, hielden we een gezellige filmavond met de zusters, aten we pudding/lekkere koekjes/goed fruit/griesmeeltaart/… (whoop, whoop) en gingen we mee op Patronage in de wijk Rougiers. Zo’n stukje stad hadden we hier nog niet gezien: heel kleine arme huisjes tussen zand, bomen, gras, iets wat op een meer leek en afval gebouwd rond een smal weggetje vol met putten dat onbereikbaar was voor auto’s (helaas staat het enkel op ons netvlies en niet op camera, want het was eigenlijk wel mooi en er heerste een gezellige sfeer!). Deze kinderen vonden ons nogal geel uitgeslagen waardoor ze dachten dat we Chinezen waren en wouden weten hoe we dat toch deden om zo blank te worden (het meisje wou dit ook graag zelf).

IMG_2269 IMG_2271

Nog even een korte samenvatting van de voorbije weken: het leven zoals het is Port-Gentil: zwoele temperaturen met felle zon afgewisseld met EXTREME regenbuien of dagen (speelplaats blank, straten blank, putten in de straten gevuld), veel korte of langdurende stroompannes en nog steeds geen stromend water (hoop doet leven ;-))!

IMG_2371 P1020101

P1020096

P1020070 IMG_2154

IMG_2370